Typ ślimaka

Kategoria: Przemyślenia Data publikacji: 3 komentarze

Ślimaczy ślimaczek ślimaczo ślimacze.

Obserwuję, kategoryzuję

Jestem obserwatorem rzeczywistości. Bardzo lubię obserwować innych ludzi, rozpoznawać ich zachowania, snuć jakieś indywidualne przemyślenia na temat każdego ze zbiorowości, w której się znajduje np. z klasy w szkole.

To, co zaobserwuję, zachowuję dla siebie. Z nikim nie dzielę się spostrzeżeniami na temat innych ludzi, a jedynie czasami „wtórnymi myślami” wynikającymi z tych myśli źródłowych.

Typ ślimaka – ślimak

Taki mały ślimaczek idzie sobie powolnie i odważnie przez świat, niosąc na pleckach swój bezpieczny i przytulny domek.

Idąc przez życie, mały ślimaczek spotyka na swojej drodze inne ślimaki. Z niektórymi się zaprzyjaźnia. Niestety z niektórymi mu się to nie udaje, ale żyje z nimi w zgodzie. Czasami jednak zdarza się temu ślimakowi spotkać takie inne ślimaki, które są dla niego złe, wredne, mściwe. I krzywdzą go albo za nic, albo za to, że jest trochę inny niż oni, albo za coś, co powinno się wybaczyć.

Gdy nasz ślimaczek znajduje się w otoczeniu ślimaków przyjaznych, miłych, ciepłych, bardzo się z tego cieszy i razem z nimi bawi się życiem. Czuje się z nimi dobrze. Czuje pełnię życia!

Gdy ten sam ślimak spotyka na swojej drodze te złe, wrogie dla niego ślimaki, on sam chowa się do swojego małego i przytulnego domku noszonego nieprzerwanie na plecach, traci tymczasowo samego siebie i przeczekuje. Gdy tylko wrogowie znikają, on wypełza z domku i znów wraca do radości życia.

Typ ślimaka – człowiek

„Typ ślimaka” to taka moja własna nazwa na człowieka, który otwiera siebie, swoją prawdziwą osobowość tylko wtedy, gdy znajduje się w przyjaznym otoczeniu, gdy nie ma wroga na horyzoncie (choć słowo „wróg” można tutaj poszerzyć). Natomiast przy złych ludziach, którzy coś mu zrobili albo po prostu przy ludziach niezaakceptowanych przez własną psychikę, umysł, zachowuje się tak jak ten ślimak – chowa swoją prawdziwą osobowość, zwija się do domku, do swojego świata myśli albo marzeń.

„Typ ślimaka” to nie typ osobowości. To sposób prezentacji swojej osobowości.

Gdy nazywam kogoś „typem ślimaka”, nie obrażam go, ani nie chwalę. Chciałem zawsze, żeby to określenie w mojej głowie było neutralne.

Typ ślimaka – ja

Tak, masz rację, drogi czytelniku. Ja jestem typem ślimaka. Ale czy w stu procentach?

Niniejszy wpis został napisany dość dawno.
Poglądy i opinie jego autora od momentu napisania mogły się znacząco zmienić!

Komentarze (3)

  1. mqdesu

    W moim przekonaniu ślimakiem nazywa się osobę niezdarną, gapę :-)

  2. ECHU

    Uwazam ze tzw.,,typ slimaka,, to czysta glupota, to obawa przed brakiem akceptacji. Tacy ludzie udaja glupiego, niezdarnego, poniewaz boja sie niezaakceptowania swojego ,,ja,, wiec udaja debila, a na ,,debila,, nikt nie zwraca uwagi!!

  3. kawiczurek

    ECHU myśle a w zasadzie wiem że ni masz racji to nie jest czysta głupota tylko pisze co mu przyjdzie na myśl

Dodaj komentarz